Vijfentwintig mensen komen samen. Jong en oud, en ook een paar kinderen dit keer. Met koffie en thee wordt de groep meegenomen in de reis die ons voedsel aflegt. Er wordt veel gevraagd, maar ook veel verteld. Mensen brengen hun eigen ervaringen mee, er is discussie, er wordt gelachen, en af en toe trekt iemand een wenkbrauw op bij wat ons eten eigenlijk allemaal doet voordat het bij je thuis aankomt.
De tuin is één hectare groot, met twee tunnelkassen, oesterzwammen, meer dan zeventig soorten groente en klein fruit. Jaarrond aanbod, zonder gif of kunstmest. De bodem doet het werk als je hem de ruimte geeft. De menselijke maat staat centraal: doen wat je kunt met de handen die er zijn. Iedereen brengt wat hij kan, neemt wat nodig is, betaalt wat hij het waard vindt.
Na de inleiding gaat de groep naar buiten, boodschappenmandje om de arm, de tuin in om de lunch te oogsten. Wat je plukt, eet je een half uur later. De versheid is onnavolgbaar. En dat is ook meteen het punt.
Er wordt gekookt, gegeten en nagepraat. Luid en gezellig. De tuin levert niet alleen groenten aan eilandbewoners en horeca, hij levert ook dit: een plek waar mensen even echte verbinding voelen met wat ze eten en met elkaar. Op een eiland is dat eigenlijk niet zo gek. Op het vasteland is het een openbaring.
Tien jaar lang laat de Tuin naast de Branding zien dat een andere manier van verbouwen, verdelen en eten gewoon werkt op één hectare grond, met de handen die er zijn, zonder gif en zonder ingewikkeld gedoe. Dat is hergebruik in de bredere zin: opnieuw verbinding maken met wat de grond kan geven, met wat mensen kunnen bijdragen, met wat een gemeenschap nodig heeft. Wat verdient hergebruik bij jou? Wat ligt er op jouw eiland klaar om anders bekeken te worden? De tuin bestaat tien jaar en heeft plannen voor tien jaar meer. Deel jouw verhaal of laat je inspireren op wadverdienthergebruik.nl.
